Yargıtay 4. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/11482 K.2026/1992)

Sanığın hakaret ve tehdit suçlarından cezalandırılmasına dair yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.05.2025 tarih ve 2025/63672 sayılı istem yazısı Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; "...Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay

19. Ceza Dairesinin 01/07/2019 tarihli ve 2019/1484 esas, 2019/10301 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun’un 58/4. maddesinde yer alan, "Kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanmaz..." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda sanığın mükerrir olduğu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiş ise de; incelemeye konu suçun adlî nitelikte suç olması, tekerrüre esas kabul edilen Çankırı

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2022 tarihli ve 2020/853 esas, 2022/1104 sayılı kararına konu suçun ise, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 66/1-a maddesinde düzenlenen "firar" suçu olduğu ve anılan suçun sırf askeri suç olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın da adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başkaca mahkumiyetinin bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun’un “Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular.” başlıklı 58/4. maddesinde; “... Kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanmaz. Kasten öldürme, kasten yaralama, yağma, dolandırıcılık, uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti ile parada veya kıymetli damgada sahtecilik suçları hariç olmak üzere; yabancı ülke mahkemelerinden verilen hükümler tekerrüre esas olmaz." hükmüne yer verilmiştir.

Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkûmiyetinin sırf askeri suç olması ve tekerrüre esas başka bir mahkûmiyetinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında, yasal koşulları oluşmadığı halde, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi Kanuna aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,