Yargıtay 4. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/13223 K.2026/3719)

Kadına karşı basit yaralama, hakaret suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2-2.cümle, 62/1, 52/2 ve 125/1, 125/4, 43/1, 29/1, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası ve 2.140,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Divriği Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2024 tarihli ve 2023/253 esas, 2024/192 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2025 gün ve 2025/145774 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin.

“Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.03.2014 tarihli ve 2013/14-102 esas, 2014/128 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartları oluşmadığı halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi durumunda, kanun yararına bozma yoluna başvurulabileceği ve bozma kararının aleyhe sonuç doğuracağı nazara alınarak yapılan incelemede, Dosya kapsamına göre, Divriği Asliye Ceza Mahkemesince sanığın kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunduğundan bahisle 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de,

sanığın adlî sicil kaydında daha önce işlemiş olduğu suç nedeniyle Divriği Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2021 tarihli ve 2021/68 esas, 2021/205 sayılı kararı ile 23.11.2021 tarihinde kesinleşen mahkûmiyet kaydının bulunduğu, işbu incelemeye konu suçun ise 16.09.2023 tarihinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi kapsamında 3 yıllık süre içerisinde yeniden suç işleyen ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında,

5271 sayılı Kanun'un 231/6-a maddesinde yer alan "Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması" objektif şartının gerçekleşmediği ve bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılması için gerekli şartların mevcut olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.10.2020 tarih ve 2018/18-589 Esas, 2020/421 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un 73. maddesinin altıncı fıkrasına göre kanunda aksi yazılı olmadıkça şikâyetten vazgeçmenin bunu kabul etmeyen sanığı etkilemeyeceğinin düzenlenmiş olması ve anılan Kanun hükmünün amacının yargılama sonucunda beraat etme ihtimali bulunan sanık hakkında yargılamaya devam olunarak suçun sabit olmaması hâlinde sanığın beraatine,

sabit olduğunun anlaşılması durumunda ise cezalandırma zorunluluğu ortadan kalktığı için davanın düşmesine karar verilmesini gerektirmesi yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR