Yargıtay 4. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/2732 K.2025/9309)

Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret ve tehdit suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkeme kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.03.2025 tarihli ve KYB-2025/32007 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin. 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesinde yer alan, "(11) (Ek: 6/12/2006-5560/23 md.) Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir" şeklindeki düzenleme karşısında, Şereflikoçhisar Sulh Ceza Mahkemesinin 02/03/2011 tarihli kararının 20/04/2011 tarihinde kesinleşmesini takiben, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 12/07/2013 tarihinde Ankara

37. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/12/2014 tarihli ve 2014/379 esas, 2014/607 sayılı kararına konu suçu işlediği anlaşılmakla, Mahkemesince söz konusu dosyadan yapılan ihbar üzerine önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde tekrar hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar verilmesinde isabet görülmemiştir. Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 309. maddesi uyarınca hâkim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddî hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtay’ca bozulması istemini, yasal nedenlerini açıklayarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir.

Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak, Yargıtay ceza dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtay’ca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm yasa yararına bozulacak, yerinde görülmezse istem reddedilecektir.

Buna göre hâkim veya mahkemece verilen karar veya hükümlerin kanun yararına bozma konusu yapılabilmesi için istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmesi gerekmektedir. Bu kapsamda inceleme konusu dosyada; katılan ...'ın en son bildirdiği adres olan "Kale mah., ... Cad.

No: 13, Gebze /Kocaeli" adresine 7201 sayılı Tebligat Kanun'nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkmadan MERNİS adresine doğrudan çıkarılıp aynı Kanun'un 21/2. maddesine göre yapılan tebligatın usule uygun olmadığı, yine katılan ...'ün en son bildirdiği adres olan "Yenice Sağlık Ocağı Lojmanı Haymana/Ankara" adresine 7201 sayılı Tebligat Kanun'nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkmadan bir başka adresine çıkarılıp iade gelmesi üzerine MERNİS adresinde aynı Kanun'un 21/2. maddesine göre yapılan tebligatın hatalı olduğu anlaşıldığından temyiz iradesinin belirlenmesi bakımından gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ olunması gerekmektedir.

Bu itibarla, kanun yararına bozma konusu yapılan hükümlerin, yukarıda adı geçen katılanlara usulüne uygun olarak tebliğ edilmemiş olması nedeniyle henüz kesinleşmediği anlaşılmakla, bu aşamada kanun yararına bozma yoluyla incelenmesi olanaklı görülmemiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR