Yargıtay 4. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/5339 K.2025/16705)

Hakaret suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1 ve 125/4 maddeleri gereğince 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin İstanbul

33. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2024 tarihli ve 2023/306 Esas, 2024/241 Karar sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.05.2025 gün ve 2025/63309 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin. “Dosya kapsamına göre, önceden işlenen suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmesinden sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanacağı, tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için önceki hükmün kesinleşmesi ve ikinci suçun ilk hükmün kesinleşmesinden sonra işlenmesi yeterli olup, bu cezanın infaz edilmiş olmasına gerek bulunmadığı,

somut olayda, dosya muhteviyatında bulunan adli sicil kaydından tekerrüre esas alınan Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin 24/02/2022 tarihli ve 2021/881 esas, 2022/185 sayılı kararının 27/04/2022 tarihinde kesinleştiği, incelemeye konu dosyada ise suç tarihinin 03/03/2022 tarihi olduğu, ikinci kez tekerrüre esas alınan kararın kesinleştiği 27/04/2022 tarihinden önce, 03/03/2022 tarihinde işlenen atılı suçtan dolayı yapılan yargılamada ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı, sanığın adlî sicil kaydında ikinci kez tekerrüre esas alınabilecek surette başkaca bir mahkûmiyet kaydının da bulunmadığı,

bu sebeple sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, sanığın ikinci kez mükerrir sayılarak cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

TCK'nın 58. maddesi; "(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.

(2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.

(3) Tekerrür hâlinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur. (4) Kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanmaz.

Kasten öldürme, kasten yaralama, yağma, dolandırıcılık, uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti ile parada veya kıymetli damgada sahtecilik suçları hariç olmak üzere; yabancı ülke mahkemelerinden verilen hükümler tekerrüre esas olmaz. (5) Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz. (6) Tekerrür hâlinde hükmolunan ceza, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilir.

Ayrıca, mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanır. (7) Mahkûmiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı belirtilir. (8) Mükerrirlerin mahkûm olduğu cezanın infazı ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması, kanunda gösterilen şekilde yapılır.

(9) Mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin, itiyadi suçlu, suçu meslek edinen kişi veya örgüt mensubu suçlu hakkında da uygulanmasına hükmedilir. " biçimindedir.

Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; tekerrüre esas alınan Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/881 Esas ve 2022/185 Karar sayılı kararının 27.04.2022 tarihinde incelemeye konu dosyanın suç tarihi olan 03.03.2022 tarihinden sonra kesinleştiği bu sebeple anılan hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağı dolayısıyla ikinci kez mükerrirliğin uygulamayacağı ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Nevşehir

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/1 58... /354 Karar sayılı kararının 17.06.2021 tarihinde kesinleştiği ve tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. İstanbul 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2024 tarihli 2023/306 Esas, 2024/241 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. Kararlardaki hukuka aykırılığın aynı Kanun maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi gereğince Yargıtay tarafından giderilmesi gerektiğinden.

Hükümde tekerrür uygulanmasına ilişkin 6. paragrafın çıkartılarak yerine "Sanığın sabıka kaydında mevcut bulunan Nevşehir

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/158 Esas ve 2015/354 Karar sayılı kararı ile verilen 6.000,00 TL adli para cezasının 17.06.2021 tarihinde kesinleştiği ve sanığın yasal süre içerisinde bu suçu işlediği anlaşıldığından TCK.nın 58/2-6-7. maddesi gereğince sanığa verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," ibaresinin eklenmesine, İnfazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına,