Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/5508 K.2025/17254

Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan mahkumiyetine dair yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.05.2025 tarihli ve KYB-2025/65276 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin. "Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 28.12.2017 tarihli ve 2017/7764 esas, 2017/7536 karar sayılı ilamında yer alan "... sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair hüküm fıkrasının karardan çıkartılmasına dair anılan Mahkemenin 11/08/2017 tarihli ve aynı esas sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bakırköy

11. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/09/2017 tarihli ve 2017/851 değişik iş sayılı kararının, Mahkemece hükmün kesinleşmesinden sonra ek kararla hükümde değişiklik yapılamayacağı cihetle, hukuki değerden yoksun olduğu..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, sanık hakkında ikinci kez tekerrür uygulanmasına yönelik kısmın hükümden çıkarılıp birinci kez tekerrüre esas alınmasına dair Fethiye

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2024 tarihli ve 2024/261 esas, 2024/84 sayılı ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede.

Dosya kapsamına göre, sanığın suça konu ruhsata aykırılıkları 2020-2021 yılları arasında yaptığını savunması, 10.07.2024 tarihli bilirkişi raporunda ise ruhsata aykırılıkların 2022-2024 yılları arasında yapıldığının belirtilmesi karşısında, ''Şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi gereğince suç tarihinin sanığın lehine olarak 01.01.2022 tarihi olduğunun kabul edilmesi gerektiği gözetilerek yapılan incelemede; sanık hakkında Fethiye

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2024 tarihli kararında ikinci kez tekerrüre esas alınan Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2023 tarihli ve 2023/1256 esas, 2023/1417 sayılı kararının kesinleşme tarihinin 15.12.2023 olduğu, inceleme konusu Fethiye

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2024 tarihli kararında ise suç tarihinin 01.01.2022 olması nedeniyle anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydına göre Fethiye Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2014 tarihli ve 2012/628 esas, 2014/520 sayılı kararı ile sanığın mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un “Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular.” başlıklı 58. maddesinde; “(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.

(2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.

(5) Fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz. (6) Tekerrür hâlinde hükmolunan ceza, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilir. Ayrıca, mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanır.

(7) Mahkûmiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı belirtilir...” hükümlerine yer verilmiştir.

İnceleme konusu somut olayda, sanığın suça konu ruhsata aykırı eylemleri 2020-2021 yılları arasında yaptığını beyan etmesi, 10.07.2024 tarihli bilirkişi raporunda ise suça konu eylemlerin 2022-2024 yılları arasında yapıldığının belirtilmesi karşısında, suç tarihinin sanığın lehine olarak 01.01.2022 tarihi olduğunun kabul edilmesi gerektiği, sanığın adli sicil kaydında ikinci kez tekerrür hükmünün uygulanmasına esas alınan Fethiye 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2023 tarihli ve 2023/1256 Esas, 2023/1417 Karar sayılı kararının,

incelemeye konu dosyanın suç tarihi olan 01.01.2022 tarihinden sonra 15.12.2023 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında bu kararın tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Fethiye Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2014 tarihli ve 2012/628 Esas, 2014/520 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinden kanun yararına bozma talebi yerinde bulunmuştur.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan mahkumiyetine ilişkin Fethiye 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2024 tarihli ve 2024/261 esas, 2024/84 sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Karardaki hukuka aykırılık 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesine göre, hükmün Yargıtay tarafından düzeltilmesini gerektirmekle; hüküm fıkrasında yer alan "Fethiye

3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2023/12 56... /1417 Karar sayılı ilamı ile sanığa işlediği suçtan verilen cezası esas alınmak suretiyle hakkında TCK'nin 58/6-7-8 maddelerinin tatbikine; hükmedilen cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanığın cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin kanunda öngörülen şekilde uygulanmasına" ibaresinin çıkarılması yerine "Sanığın adli sicil kaydında yer alan Fethiye Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2014 tarihli ve 2012/628 Esas, 2014/520 Karar sayılı kararından dolayı mükerrir olduğu anlaşıldığından,