Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/7332 K.2025/17362

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; müvekkilinin alkollü olması nedeniyle söz ve davranışlarının bilincinde olmadığına, suç işleme kastının bulunmadığına, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın Kocaeli 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/5 74... /158 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi uyarınca verilmiş 1 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin daha ağır cezayı içeren hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Kocaeli

9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/354 Esas, 2016/198 sayılı Kararı ile verilen 1 yıl hapis cezasına ilişkin ilamı tekerrüre esas alınmış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, tekerrüre esas alınan ilamın Mahkemenin kapatılması nedeniyle, Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/789 Esas sayılı dosyası olması ve sanığın sabıka kaydında da bu şekilde gösterilmesine rağmen, ilamda Kocaeli

9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/354 Esas sayılı dosyası olarak gösterilmesinin ise mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olduğu belirlenmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın tevil yollu ikrarına ve telefon görüşme tutanağına göre sanığın mahkumiyetine, lehe hüküm talebinde bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50. ile 51. maddelerinin tartışılmaması ile engel sabıkası nedeniyle hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak.

Cumhurbaşkanına hakaret ile hakaret suçunun birlikte işlenmesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 299. ve 125. maddeleri ihlal edilmesine karşın, eylemin tek olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulmasının gerekmesi ve dosya kapsamından sanık hakkında kamu görevlisine hakaret suçundan Kocaeli

2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/417 Esasında açılan davada 25.05.2021 tarih ve 2018/417 Esas, 2021/315 sayılı Kararı ile mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, bahse konu dava dosyasının akıbeti araştırılarak mümkün olması halinde birleştirilmesi, aksi halde usulüne uygun şekilde dava dosyasının incelenmesi ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek, hakaret suçundan verilen cezada fikri içtima ve mahsup hükümleri de nazara alınıp sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi, Nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi