KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2025/7681 E., 2025/21130 K.
- Karar tarihi
- 24 Aralık 2025
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/858 E., 2022/282 K
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Detayı
384 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; lehine olan deliller toplanmadan eksik inceleme sonucu karar verildiğine, mağdurların beyanları ve mağdurlar tarafından tutulan tutanak dışında, tanıkların lehine anlatımlarının bulunduğuna atılı suçu işlemediği sabit olmasına rağmen yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verildiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede.
1. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 2 30... sayılı CMUK'nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiillerinin ve bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği;
somut olayda, mağdurların beyanları ve mağdurlar tarafından tutulan tutanak dışında, sanığın suçlamayı kabul etmemesi, dinlenen tanıkların sanık savunmasını doğrulaması karşısında, bu delillere neden itibar edilmediği, hangi delille hangi gerekçeyle üstünlük tanındığı denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan gerekçesiz hüküm kurulması,
2. Kabule göre de; sanığın savunması, sanık hakkında düzenlenen adli muayene raporu içeriği, tanıkların anlatımları, mağdur polis memurları hakkında kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129/2. maddesindeki ''Bu suçun, kasten yaralama suçuna tepki olarak işlenmesi halinde, kişiye ceza verilmez.'' şeklindeki düzenleme göz önünde bulundurulmadan, aynı Kanun'un 129/1. maddesi uyarınca indirim uygulanmak suretiyle mahkumiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.