Karar Özeti
4. Ceza Dairesi 2025/8021 E. , 2026/1176 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2452 E. 2022/932 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize ha
Karar Detayı
4. Ceza Dairesi 2025/8021 E. , 2026/1176 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2452 E. 2022/932 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; kızı hasta olduğu için acilen hastaneye götürmek zorunda olduğuna, dur ikazını duymadığına, atılı suçu işlemediğine ve hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Sanığın savunması, katılanların beyanları, tanıığın anlatımı, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından atılı suçu işlediğine, katılanlardan kaynaklanan haksız tahrik bulunmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, İkinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve bu husus aleyhe değiştirme yasağına konu olamayacağından aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi gereği, hüküm fıkrasına "... Cezanın infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bartın 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Sanık hakkında hakaret suçundan mahkûmiyet kararı verilmiş, istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir. Sanık, kızını acilen hastaneye götürmek zorunda olduğunu, dur ikazını duymadığını ve suçu işlemediğini savunmuştur. Sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanmış, ancak cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmemiştir.
Hukuki İlke: Hakaret eyleminin ve failliğin kanuna uygun duruşmayla saptandığı hallerde mahkûmiyet yerindedir. İkinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine karar verilmesi zorunludur; bu eksiklik aleyhe değiştirme yasağına konu olamayacağından, hüküm CMK'nın 302/2 ve 303/1. maddeleri uyarınca düzeltilerek onanmıştır.
Uygulama Sonucu: Denetimli serbestlik ibaresi eklenmek suretiyle hükmün düzeltilerek onanması.
Dava Strateji Notu: Tekerrür halinde infaz sonrası denetimli serbestlik uygulanmasının kanuni bir zorunluluk olduğu ve aleyhe değiştirme yasağına girmediği bilinmeli; savunma bu tür teknik infaz sonuçlarını esasa ilişkin lehe hususlarla karıştırmamalı, asıl mücadeleyi tekerrüre esas mahkûmiyetin geçerliliği üzerinden yürütmelidir.