Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/8970 K.2026/2830

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hüküm ile silahla tehdit ve tehdit suçlarından verilen ek kararın temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükmü ve ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, beraat hükümlerine yönelik temyiz isteğinin vekalet ücreti talebiyle sınırlı olduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince; hakaret ve silahla tehdit suçlarından verilen beraat ve tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine, 2. İstinaf başvurusunun esastan reddi kararının temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 17/12/2024 tarihli ek kararla silahla tehdit ve tehdit suçları yönünden temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296. maddesi uyarınca reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; mahkumiyet hükmü yönünden sübuta, suçun unsurları itibariyle oluşmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, beraat hükümleri yönünden ise sanık lehine vekalet ücreti verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanığın yargılandığı aynı davada katılan ...'a yönelik tehdit suçundan hakkında mahkumiyet kararı verilmiş olması karşısında, sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından müşteki ...'ye yönelik hakaret suçundan verilen beraat kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde yasaya aykırılık görülmemiş, bu nedenle İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararı vekalet ücreti yönünden hukuka uygun bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Tehdit ve Silahla Tehdit Suçundan Verilen Ek Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen.

"İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve 5271 sayılı Kanun’un 286/2-g maddesinde yer verilen ''On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan,

ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenlemeler ile aynı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin ek kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak,

oy birliğiyle, sanık müdafiinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B.

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve vekalet ücreti yönünden sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Sakarya