Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2025/9484 K.2026/2564

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında. Hakaret suçundan bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine, sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz istemi; dosya kapsamında alınan raporun çelişkili olduğuna ve mahkumiyet için yeterli olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Savunma, katılan beyanları, tanıkların anlatımları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Nevşehir

1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/171 Esas, 2017/15 Karar sayılı kararında sonuç ceza 1 yıl 5 ay 15 gün olarak belirlendiği halde aleyhe değiştirme yasağının hatalı yorumlanarak hapis cezasının 1 yıl 3 ay olarak infaz edilmesi yönünde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma, sebebi yapılmamıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca uygulama yapılırken tekerrüre esas alınan hükmün esas ve karar numaralarının yanlış olarak yazılması ve cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmemesi dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İlk Derece Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden temyiz edilen kararın aynı Kanun'un 303. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının (9) numaralı bendindeki " 2012/331 Esas ve 2013/614 Karar" ibaresinin çıkarılarak yerine "2010/440 Esas ve 2011/459 Karar" ibaresinin eklenmesi ve bendin sonuna cezayı aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Nevşehir