Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2026/1429 K.2026/5087

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; yorumu kendisinin yazmadığına, hesabının çalındığına ,işlemediği suç nedeniyle ceza aldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın, suça konu paylaşımın kendisi tarafından yapılmadığı yönündeki savunması, kolluk tarafından düzenlenen 25.02.2022 tarihli yazıda paylaşımın tespit edilmediğinin belirtildiği, katılan vekilinin şikayet dilekçesi ekinde sunduğu sanığın paylaşımına dair fotokopi belge dışında suçun işlendiğine ilişkin başkaca bir delilin dosyada bulunmadığının anlaşılması karşısında, atılı suçu işlediği şüphe boyutunda kalan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Karşıyaka 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi