Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2006/12133 K.2007/11276

Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalı ...aleyhine 02/09/2005 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/04/2006 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı tarafından yapılan ve gazetelerde yer alan konuşmada haksız ve ağır ithamlarda bulunulduğunu; cumhuriyete, laikliğe ve demokrasiye karşı birisi olarak gösterildiğini, irticacı ve tarikatçı nitelendirmesi yapıldığını ileri sürmüştür.

Davalı, davacının siyasi kimliği olduğunu ve bu nedenle sert eleştiri yapılabileceğini; davacının bir tarikat şeyhini kamu olanaklarını kullanarak övdüğünü ve bu durumun cumhuriyetin kuruluş felsefesine aykırı olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, eleştiri sınırları aşılarak davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu gerekçesiyle yazılı biçimde karar verilmiştir.

Taraflar farklı siyasi görüşlerin mensupları olup, karşılıklı olarak birbirlerinin siyasi tercih ve uygulamaları hakkında fikirlerini ifade etmişlerdir. Siyaset adamlarının kamuoyunun denetimine açık olması gereken statüleri gereği eylemlerinin eleştirilmesi ve bunun da sert olması olağan karşılanmalıdır. Dava konusu sözler, bütünü itibariyle siyasi değerlendirmeler niteliğindedir. Davacının kişilik haklarına saldırı söz konusu olmayıp istemin tümden reddi gerekir. Bu nedenle, davanın kısmen kabulü yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.