Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/10219 K.2010/5854

Davacı ... (kendisine asaleten ...'a velayeten) vd vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 02/10/2003 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davalılardan ... hakkındaki istem reddedilmiş; diğer davalı ... hakkındaki istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar dava dilekçesinde, davalıların ayrı ayrı 2/8’er oranlarına (toplam 4/8) kusurlu olduklarını belirterek manevi tazminat istemişler, yargılama aşamasında davalılardan ...’ nin kusursuz, diğer davalı ...’ın 3/8 oranda kusurlu olduğu belirlenmiştir.

Yerel mahkemece, davalılardan ...’ın 3/8 kusurlu olduğu benimsenerek karar verildiğine göre manevi istemlerin tamamının kabul edilmiş olması, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesinde yer alan istekle bağlılık kuralına uygun değildir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, dava dilekçesinde belirtilen manevi tazminat istemlerinden matematiksel oranda olmamak üzere uygun birer indirim yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı eş ... yararına 2.500,00 TL, küçük ... yararına 800,00 TL, anne ... ile baba ... yararına ayrı ayrı 2.000,00’er TL, kardeşler ... ile ... yararına ayrı ayrı 1.000,00’er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.