Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/11841 K.2010/7212

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/05/2008 gününde verilen dilekçe ile kesinleşmiş mahkumiyet kararı ile sabit olan hakaret eylemine dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen 27/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Haksız eylemi nedeniyle davacının kişilik haklarına saldırıda bulunan davalı, ceza mahkemesinde yargılanıp cezalandırılmış ve verilen cezadan davacının kışkırtması (tahriki) nedeniyle 1/3 oranda indirim yapılmıştır.

Davacının, davalıya yönelik kışkırtma niteliğindeki haksız eylemi bulunduğuna ilişkin ceza mahkemesinin belirlediği bu olgu, Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince, hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayda, davacının davalıyı kışkırtması eylemi, onun bölüşük kusurunu oluşturur ve Borçlar Yasası'nın 44. maddesi gereğince, takdir edilen manevi tazminattan davalı yararına uygun bir indirim yapılmasını gerektirir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, takdir edilen 5.000,00 TL manevi tazminat tutarından matematiksel oranda olmamak üzere, davalı yararına uygun bir indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 3.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.