Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/7015 K.2010/3710

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 14/02/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin zararı karşılaması nedeniyle maddi tazminat istemi reddedilmiş; manevi tazminat isteminin ise bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, davalıların yol açtığı trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğradıkları zararın ödetilmesi amacıyla, 14/02/2005 günü, eldeki davayı açmışlardır. Davalılardan ... tarafından dava açıldıktan sonra, 09/11/2005 gününde ödeme yapılması nedeniyle davacıların maddi tazminat istekleri reddedilmiş ve davalılar yararına vekalet ücreti takdir edilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 417. maddesi gereğince; kural olarak yargılama giderleri, davadaki haklılık oranına göre haksız çıkan tarafa yükletilir.

Yerel mahkemece açıklanan yasal düzenleme gereğince davacıların, davanın açıldığı günde maddi tazminat istemekte haklı oldukları gözetilerek, reddedilen maddi tazminat istemine ilişkin yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden davacı yanın sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.