KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2009/7267 E., 2010/3173 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... İnş. Peysaj San. Tic. A.Ş ve diğerleri aleyhine 12/05/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/01/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılardan ... İnş. Peysaj San. Tic. Ltd. Şti. vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ile davalılardan ... İnşaat Ltd Ş tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı, olay nedeniyle yaralanıp sakat kaldığını belirterek bu yüzden uğradığı zararının da ödetilmesini istemiş; yargılama sırasında da sakatlığına bağlı iş göremezlik oranının araştırılması istemini yinelemiştir. ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nden alınan 05/06/2006 günlü raporda, kaza nedeniyle oluşan pelvis ve pubis kolu kırıklarının, davacının yaşamsal işlevlerini (hayati fonksiyonlarını) etkilediği belirtildiği halde, davacı Adli Tıp Kurumu’na gönderilerek, meslekte kazanma gücü kaybı bulunup bulunmadığı ve varsa oranı belirlenmemiştir.
2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Yasası'nın 16/II-c maddesi gereğince, meslekte kazanma gücü kaybı konusunda bilimsel ve teknik görüşlerini bildirmekle görevli Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'ndan alınacak raporla davacının iş göremezlik oranı belirlenerek, iş göremezlik zararının buna göre hesaplanması gerekir.
Yerel mahkemece, açıklanan yönler gözetilmeyerek, eksik incelemeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2009/7267, K. 2010/3173, 22 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama