Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2009/7301 K.2010/2132

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/01/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/01/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 02/03/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi, karşı taraftan davacı vekili gelmedi.

Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı ...; Belediyece, içme suyu depolama ve dağıtım yeri olarak kullanılmak üzere, Devlet orman alanının 1.000 m2 lik bölümü için 1998 yılında 49 yıl süreyle izin alındığını, o dönem ... Belediye Başkanı olan davalının, taahhütname koşullarına aykırı olarak Belediye'nin iş gücü ve olanaklarını kullanmak suretiyle, bekçi evi, bekleme salonu ve misafirhaneden oluşan sosyal tesis yaptığını, yapılan bu tesise ... Orman İşletme Şefliği tarafından el konulduğunu, davalının taahhüt senedine aykırı olarak gerçekleştirdiği bu eylemi nedeniyle uğranılan Belediye zararının davalıdan alınmasını istemiştir.

Davalı ise; dava konusu ek inşaatın, su deposunun şehirden uzak orman alanında bulunması nedeniyle, Belediye Encümeni kararı gereğince, tamamen belediyenin iş gücü ve olanakları, bazı esnaf ve çalışanların katkıları ile su deposu inşaatından çıkmış ya da artmış kalıp parça, demir ve benzeri artık malzemelerle, taahhüt senedinin 6. maddesi göz önünde tutularak, iyi niyetiyle yapıldığını; hakkını savunması gereken davacı ...'nin, hiçbir yasal girişimde bulunmadan ek yapıları 31.05.2006 günlü tutanakla orman idaresine teslim ettiğini; ek yapılar, Belediye'den herhangi bir ödenek ayrılmaksızın yapıldığından iddia edilen tutarda bir kamu zararı bulunmadığını; Belediye Encümeni kararlarını yerine getirmesinin hukuka aykırı olmadığını belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, yapılan ek yapıların su deposunu korumak amacını aşıp daha çok sosyal tesis niteliğinde olduğu, davalının taahhütnameye, orman arazilerin özgülenmesi hakkındaki yönetmenliğe ve görevinin gereklerine aykırı davranarak belediyeyi zarara uğrattığı, eylem ile zarar arasında nedensellik bağı bulunduğu, Orman İşletme Müdürlüğü'nün izinsiz yapı yapılmaması gerektiği yönünde resmi yazıları bulunduğu ve davalının kusurlu davrandığı gerekçesiyle istem kabul edilmiştir.

21.09.1998 günü dava konusu orman alanı, içme suyu depolama ve dağıtım yeri olarak kullanılmak üzere taahhüt senedi ile davacı ...'ye devredilmiş ve söz konusu yere içme suyu deposu ve dağıtım yeri kurulmuştur. İlçeye ait su deposu olan yerin korunması amacıyla, davalı ... Başkanı'nın önerisi üzerine alınan Belediye Encümeni kararı gereğince içme suyu deposu üzerine Belediye'nin iş gücü ve olanakları ile bekçi evi, bekleme salonu ve misafirhane yapılmıştır. Bunun üzerine, taahhüde uygun davranılmadığı gerekçesiyle bu yere Orman Genel Müdürlüğü tarafından el konulmuştur.

Davalı hakkında açılan ceza davasında, davalı üzerine atılı eylemin yaptırımı, yapılan yere idarece el konulması olarak belirlenmiş ve mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Orman İdaresinin gönderilmesine karar verilmiş, 31.05.2006 gününde yapı davacı ... tarafından orman idaresine teslim edilmiştir. Bundan önce, 2000 yılında, davacı ...'nin istemi üzerine su deposu çevresinde bulunan yer, ilçe piknik ve mesire alanı olarak özgülenmiş, orman idaresi yazısından da el konulan yapının orman idaresi tarafından yangın gözetleme yeri olarak özgülendiği anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece, Orman Genel Müdürlüğü ile davacı ... arasında 1998 yılında düzenlenen taahhüt senedinin halen geçerli olduğu, su deposu üzerine yapılan ek yapıların mülkiyetinin kime ait olduğunun tam olarak saptanamadığı, ek yapıların Belediye Encümeni kararı gereğince yapıldığı gözetilerek, ortada bir kamu zararı bulunmadığı sonucuna varılarak, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının sorumluluğu yönünde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.