Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/12396 K.2012/548

818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 53 ]

818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 41 ]

"İçtihat Metni"

Davacı İçişleri Bakanlığı vekili tarafından, davalı Filiz ve Murat aleyhine 06.11.2007 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 27.04.2010 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Bakanlık vekili, davalıların sürücü ve maliki oldukları araçla trafik kazası yapması neticesinde araçta yolcu olarak bulunan İlker'in ölümü üzerine mirasçılarına İdare Mahkemesi kararıyla manevi tazminat ödendiğini, bu olaydan dolayı davalı Murat'ın ceza davasında yargılanarak 88 kusurlu bulunduğunu, diğer davalının araç maliki olarak sorumlu olduğunu belirterek davalılardan zararın rücuen tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili ise, davacı kurumun ölüm nedeniyle ödemiş olduğu manevi tazminatın idarenin kusurlu eylem ve işlemleri nedeniyle verilmiş olduğunu, bu nedenle müvekkillerinden talep edilemeyeceğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı idarenin kendi kusuru nedeniyle ödemiş olduğu tazminatı araç sürücüsü ve maliki olan davalılardan talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı sürücü Murat hakkında İstanbul Altıncı Ağır Ceza Mahkemesi'ne açılan ceza davasında davalı 88 kusurlu bulunarak mahkumiyetine karar verilmiş ve karar kesinleşmiştir. Davalı hakkında açılan ve kesinleşen ceza davasında davalı kusurlu bulunduğuna ve mahkumiyet kararı verildiğine göre bu maddi olgu BK'nın 53. maddesi gereğince hukuk hakimi yönünden bağlayıcıdır. Mahkemece buna rağmen davalı Murat'ın kusursuz, davacı Bakanlığın tam kusurlu kabul edilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak tarafların meydana gelen trafik kazasından kusur oranları saptanmalı ve kusurları oranında sorumluluklarına karar verilmelidir. Mahkemece bu doğrultuda bir araştırma ve inceleme yapılmadan eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.