Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/2089 K.2011/1072

Davacı ...vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/01/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, bedelsiz kalan çekin ciro edilerek icra takibi ve haciz yapılması nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istem kabul edilmiştir.

Dosya içeriğinden; davacı Şirket'in, vergi yükümlüsü olmayıp gerçek kişi olan davalıda bulunan çekin karşılığını ödeyerek bir belge aldığı; bedelsiz kalan çeki davacıya ya da ödeme belgesine göre belirlenen üçüncü kişiye teslim etmeyen davalının, çeki ciro ettiği; çeki ciro yolu ile elinde bulunduran dava dışı kişilerin başlattığı icra takipleri nedeniyle çek karşılığını ikinci kez ödeyerek icra takibinden kurtulan davacının, ödediği çek bedeli ile manevi tazminat istediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, ticari faaliyetten değil haksız eylemden doğduğu sonucuna varılan olay nedeniyle uygulanacak faiz ölçüsü avans ve reeskont faizi olmayıp yasal faizdir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek davalının avans ve reeskont faizi ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.