Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/3855 K.2010/8308

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı Siirt DEDAŞ Müessese Müdürlüğü aleyhine 06/06/2006 gününde verilen dilekçe ile faiz alacağının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; bozma ilamına uyularak istemin kısmen kabulüne dair verilen 12/01/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, önceki davada istenmeyen faiz alacağının ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, elektrik çarpması nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğradıkları zararın ödetilmesi amacıyla açtıkları tazminat davasında, tazminat istemleri kabul edilerek verilen kararın kesinleştiğini belirterek, kabul edilen tazminatların, olay gününden dava gününe kadar işlemiş faizin de davalıdan alınmasını istemişlerdir.

Yerel mahkemece istemin bir bölümünün kabulüne ilişkin 06.06.2008 günlü karar, davalının temyizi üzerine Dairemizce, tazminat hesabına ilişkin bilirkişi raporuna yönelik olarak bozulmuş; bozmaya uyularak alınan yeni bilirkişi raporunda hesaplanan ve yerel mahkemece kabul edilen tutarlar, daha önce davalın temyizi üzerine bozulan tutarlardan fazladır.

Önceki karar sadece davalının temyizi üzerine bozulmuş olup davacılar tarafından temyiz edilmediğinden, 06.06.2008 günlü karardaki tutarlar yönünden, davalı yararına usulü kazanılmış hak doğmuştur.

Yerel mahkemece, davalı yararına oluşan kazanılmış hak gözetilmeyerek, 06.06./2008 günlü karar ile kabul edilen tutardan daha fazlasını hesaplayan bilirkişi raporuna göre davalının fazla tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.