Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/7787 K.2011/9068

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 14/03/2008 gününde verilen dilekçe ile ölümlü trafik kazasına dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ölümlü trafik kazasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, eş ve babaları olan murisleri ... ...’ın davalılardan ... olmayan ve sürücü belgesi de bulunmayan 1990 doğumlu ...’nın kullandığı, diğer davalı 1937 doğumlu ...’nın maliki olduğu aracın çarpması sonucu vefat ettiğini beyan ederek manevi tazminat talep etmiştir.

Dava dilekçesinde davalı olarak araç maliki 1937 doğumlu ... ile 1990 doğumlu ...’ya velayeten anne ve babası ... ve ..., yine aile başkanı sıfatıyla ... ... gösterilmiştir. Bu istek ve dava dilekçesinin yazım şekli göz önüne alındığında, davanın TMK’nun 369. maddesinde düzenlenen ev başkanının sorumluluğuna göre açıldığının kabulü gerekir. Nitekim, mahkemece de olgu bu şekilde kabul edilmiş ve davalı ...’nın TMK’nun 369 maddesi uyarınca sorumlu olduğu benimsenmiştir.

TMK’nun 369 ve 336/1 maddeleri dikkate alındığında küçüğün eylemlerinden anne ve ... birlikte ev başkanı olarak sorumludurlar.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4/1. maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı (TMK md. 118-395, 5133 sayılı K. md. 2) ile 3/12/2001 tarihli ve 4722 sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna göre aile hukukundan ... dava ve işlere aile mahkemesinde bakılacağını, geçici 1. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır.

Dava, TMK’nun ikinci kitabında yer almaktadır. Bu haliyle uyuşmazlığın Aile Mahkemesinde çözümlenmesi gerekir. Davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılmaması kararın bozulmasını gerektirmiştir.