Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2010/981 K.2010/13376

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 06/07/2007 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin bir bölümünün kabulüne ilişkin 24/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Öteki temyiz itirazına gelince; davacı, davalının komşu parselde açtığı su kuyusu nedeniyle kendisine ait kuyunun kurumasından dolayı, davalıya ait kuyunun kapatıldığı güne kadar seralarını sulayamadığını belirterek, uğradığı maddi zararın ödetilmesini istemiştir.

Dosyadaki kanıtlardan; davacıya ait 148 parselde 30-40 yıldır kullanılan su kuyusunun, davalılardan ...'nün zilyetliğinde bulunan komşu taşınmazda su kuyusu açılması nedeniyle kuruduğu, davacının açtığı el atmanın önlenmesi davasının kabul edilip kesinleştiği, o davada verilen önlem (tedbir) kararı gereğince davalının açtığı kuyunun 05.09.2006 günü kapatıldığı, o dava dosyasındaki tanık anlatımlarından ve mahkemenin kabulünden davalının dava konusu kuyuyu 2005 yılı Ağustos ayında açtığı, 14 ay kadar sonra kuyunun kapatıldığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporunda, cam ve plastik seralara ekim yapılan tarihler ve açılan el atmanın önlenmesi davası ile kuyunun kapatıldığı tarihler dikkate alınmış, yaklaşık iki aylık sürede ekilemeyen plastik seradaki ürün kaybı hesabı yapılarak sonuca göre karar verilmiştir.

Yerel mahkemece, kuyunun açıldığı gün ile kapatıldığı gün arasında geçen 14 aya yakın sürede davacının tüm seralarında bir yıllık ürün kaybı oluştuğu gözetilerek, davacının bir yıllık gelir kaybı hesaplattırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.