Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/10288 K.2012/15431

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 05/01/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve tebligat gideri verilmediğinden duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararı nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı vekili; davacı kurumda davalı ...'un Belediye Başkanı, diğer davalı ...'nın ise Hesap İşleri Müdürü olarak görev yaptığı dönemde davacı kuruma ait toplam 202 adet elektrik faturasının ödenmediğini, hazine müsteşarlığına yapılan başvuru sonucunda 2006/10659 sayılı kararname eki kararla Belediye'nin borcunun yeniden yapılandırılarak 205.036,74 TL ana para, 55.682,84 TL faiz olmak üzere borcun alacaklı kuruluşa ödendiğini belirterek 55.682,84 TL tutarındaki faizinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili; davalılardan ...'un ... görevini 28.04.2004 tarihinde teslim ettiğini, davalı ...'nın ise ...'ndaki saymanlık görevine 06.01.2003 tarihinde başlayıp 29.11.2004 tarihinde sona erdiğini, dava konusu aylara ilişkin faturaların başlangıç tarihinin 30.01.2003 olup son tarihli faturanın ise 30.01.2004 olduğunu, faturaların ödendiği tarihten bu yana 1 yıllık zaman aşımı süresinin geçmiş olduğunu ve davanın zamanaşımına uğradığını, bahse konu paranın genel bütçeden ve belediyenin kasasına girmiş olan bir paradan olmadığını ve Maliye Bankası ile İller Bankası tarafından kesinti yapıldığını,

belediyenin davacı sıfatının bulunmadığını, davalı ...'un 28.04.2004 tarihinde görevini teslim etmiş olması sebebiyle görevi bıraktığı tarihten sonraki dönem için faiz istendiğini ve bu durumun hukuka aykırı olduğunu, 201 ve 202 sıra nolu faturalardan ise ...'nın görevde olmaması nedeniyle sorumluluğunun bulunmadığını,davalıların ödemediği fatura bedellerine daha yüksek faiz geliri ile değerlendirdiğini, kamu görevlilerine görevlerinden dolayı rücu edilmenin şartı olan ağır kusurun burada gerçekleşmediğini belirtip davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalıların süresinde ödenmeyen elektrik faturaları nedeniyle davacı kurumun uğramış olduğu ve bilirkişilere hesaplatılan toplam 55.682,84 TL zararı rücuen tazminle görev süresi dikkate alındığında müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları ancak sorumluluklarının ilgililerin görevli oldukları süre ile sınırlı tutulması gerektiği bu nedenle davalı ...’nın görevde olmadığı döneme ilişkin olarak davalıdan talep edilen 20.240,23 TL‘lik rücuen tazminat miktarından sorumlu tutulamayacağı, diğer davalının ise sorumluluğunun tam olduğu gerekçesiyle alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan emekli sayıştay denetçisinin düzenlediği 28.01.2011 havale tarihli bilirkişi raporunda; mahalli idareler Bütçe ve Muhasebe Yönetmeliğinin 42.maddesi gereğince muhasebe yetkilisi olarak hesap işleri müdürünün sorumluluğunun bulunduğu, fakat 202 ve 203 sıradaki faturaların davalı ...'in görevinden önceki döneme ait olduğu için bu dönemdeki faizden sorumlu tutulamayacağı bu miktarın 20240,23 TL olduğu, diğer davalının tamamından sorumlu olduğunu belirterek davalı ...'un 55.682,84 TL faizin tamamından, davalı ...'in 35.442,61 TL faizden sorumlu olacağı belirtilmiştir.

Davalılardan ...'un davacı kurumda görevi 28/04/2004,davalı ...'nın görevi ise 29/11/2004 tarihinde sona ermiştir.

Davalıların davacı kurumdaki görevlerinin sona ermesinden sonraki dönemden sorumlu tutulmaları doğru olmadığı gibi davalıların savunmasında yer alan ödenmeyen fatura bedellerinin belediye hesabında kaldığı süre içinde faiz geliri ile değerlendirilip değerlendirilmediği, değerlendirilmiş ise zarar ve yararın denkleştirilmesi gerekip gerekmediği konusunda araştırma yapılmamıştır.

Mahkemece bu hususlar nazara alınarak konusunda uzman bilirkişilerden denetime elverişli şekilde rapor alınarak davacı kurumun zararı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.