Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2011/11346 K.2012/15465

Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/09/2005 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 30/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisine hakaret ettiğini ileri sürerek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.Davalı ise, hakaret etmediğini beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; ceza dosyasında hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, davalının kusurunun illiyet bağını kesecek derecede yoğun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, tarafların karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri, ceza dosyasında maddi vakıanın bu şekilde gerçekleştiği hususunun kesinleştiği anlaşılmaktadır. Ancak hakaretin karşılıklı olması, davalının eyleminin hukuka aykırı olmasını ortadan kaldırmaz, tazminat miktarının belirlenmesinde etkili olur. Somut olayın özelliği de dikkate alınarak indirim yapılması gerekirken istemin tümden reddi doğru değildir.

Mahkemenin açıklanan bu yönü gözeterek, uygun görülecek miktarda tazminata hükmetmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine ilişkin kararı usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulması gerekmiştir.