KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2011/11366 E., 2012/17428 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Kasım 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
345 kelime·2 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı T.C. Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı aleyhine 12/01/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/05/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 20/11/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalı hazine vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı.
Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince:
Dava, haksız elkoyma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Dosya kapsamından, elkonulan aracın, usulüne uygun olarak davacıya iade edilmemiş olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, bu konuda yetersiz tespit ve değerlendirmeler içeren bilirkişi raporuna göre karar verilmesi doğru görülmemiştir. Açıklanan nedenle, dosyanın yeni bir bilirkişi kuruluna tevdi edilerek dava tarihine kadar elkoymadan kaynaklanan zararın hesaplattırılması gerekir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
3-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; ceza dosyası içeriğinden, araca şüphe sebeplerine dayalı olarak elkonulduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda, dava konusu yapılan elkoyma işlemi bakımından, davacının da bölüşük kusurlu sayılması ve BK'nun 44. maddesi uyarınca tazminat miktarından uygun bir oranda indirim yapılması gerekir. Mahkemece bu yönün gözetilmemesi de doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2011/11366, K. 2012/17428, 20 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama