KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2011/14485 E., 2012/16635 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Kasım 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Davacı ... (kendisine asaleten, çocuklarına velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 14/04/2000 gününde verilen dilekçe ile ölüme sebebiyet nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, ölüme sebebiyet nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasıdır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.
Davalı ... yönünden açılan dava; davacıların murisi ...'ın davalı ...'ın işinde çalışırken geçirdiği kaza nedeniyle götürüldüğü Ortaca Devlet Hastanesinde görevli doktor tarafından hayati tehlike yoktur raporuyla eve gönderilip, evde tekrar durumunun kötüleşmesi üzerine bu kez ... Devlet Hastanesine , oradan da Muğla Devlet Hastanesine sevk edilmesi ve burada ölmesi nedeniyle, doktorların kusurlarına dayalıdır.
Devlet hastanesinde görevli doktor idarenin bir ajanı olup, görevi nedeniyle gerçekleştirdiği eylemler de idari niteliktedir. İdari eylem ve işlemlerden doğan zararlardan dolayı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince idareye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir.
Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, Davalı ... yönünden yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçe ile işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2011/14485, K. 2012/16635, 12 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama