KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2011/3091 E., 2012/5207 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mart 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
340 kelime·2 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/09/2005 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre
davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş ; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Yerel mahkemece, davacının talep etmiş olduğu maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen davalı lehine, sadece reddedilen manevi tazminat nedeni ile vekalet ücretine hükmolunmuştur. Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 10/4. maddesi gereğince "manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından vekalet ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir."
Yerel mahkemece yukarıda açıklanan düzenleme gözetilmeyerek, maddi tazminat isteminin reddedilen kısmı içinde davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, sadece manevi tazminat isteminin reddedilen kısmı için davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 370/2 maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2011/3091, K. 2012/5207, 29 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama