KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2011/7313 E., 2012/8662 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... Dikçe tarafından, davalı ...Ş. vdl. aleyhine 26/05/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince;
Dava, trafik kazası nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgeler ile özellikle tanık anlatımlarından; davacının, arkadaşlık ilişkisi nedeniyle alkollü olduğunu bildiği ve davalı ... Beyazıt'ın sürücüsü olduğu araca ücretsiz olarak bindiği, meydana gelen trafik kazasında yaralandığı anlaşılmaktadır. Davacı, davalı sürücünün alkollü olduğunu bilerek, ücretsiz olarak araca binmiştir.
“Hatır yolcusu” olmak ve sürücünün alkollü olduğunu bilerek araca binmek somut olay bakımından zarar kapsamının belirlenmesi yönüyle önem arz etmektedir.
Yerel Mahkemece davacının davalının sürücüsü olduğu araçta hatır yolcusu olduğu ve davalı sürücünün alkollü olduğunu bilerek araca bindiği hususları tartışılmak suretiyle B.K.'nun 43 ve 44. maddeleri de gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde açıklanan hususlar tartışılmaksızın karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2011/7313, K. 2012/8662, 16 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama