KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2011/7471 E., 2012/9340 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 29/02/2008 gününde verilen dilekçe ile yaralamalı, maddi hasarlı trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, yaralamalı, maddi hasarlı trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, dava dilekçesinde; davalı ...'ya ait olan ve diğer davalı ...'nun kullandığı aracın, kendisinin kullandığı motorsiklete çarpması neticesinde yaralandığını, bu nedenle maddi ve manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.
Davalılar, davacının kırmızı ışık ihlali yaparak kendisine çarptığını, tazminat taleplerinin fahiş olduğunu bildirerek davanın reddini talep etmişlerdir.
Mahkemece, feragat nedeniyle maddi tazminat talebinin reddine, davalı sürücü ..., meydana gelen kazada tam kusurlu kabul edilerek manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içersine alınan Milas 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/66 Esas sayılı dosyasının derdest olduğu ve davalının bu yargılamada beraat ettiğini iddia ettiği anlaşılmaktadır.
Her ne kadar BK’nun 53. maddesi gereğince kural olarak hukuk mahkemesi ceza mahkemesinin kararı ile bağlı değil ise de; somut olayda ceza yargılaması sonucunda verilecek kararın eldeki davayı etkilemesi söz konusudur. Bu nedenle, ceza davasının sonucunun bekletici sorun yapılması gerekir. Karar bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2011/7471, K. 2012/9340, 24 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama