Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/14710 K.2013/14386

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/08/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ....olduğunu, rektörlük seçimlerine dair sürecin başladığı 2011 yılı başından itibaren davalının yaptığı yayınlarda açıkça kendisini hedef alan, karalamaya ve küçük düşürmeye yönelik yazı, haber ve makaleler yayınlamaya başladığını, özellikle "...'de eğer zerre kadar onur ve erdem varsa derhal istifa etmelidir..." şeklindeki ibarenin doğrudan doğruya kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu beyanla uğranılan zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, yapılan yayında davacının kişilik haklarına herhangi bir saldırı olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının davacıyı hedef alan, karalamaya ve küçük düşürmeye yönelik, hakaret mahiyetinde yazılar yazması nedeni ile basın özgürlüğü sınırlarını aştığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, dava konusu köşe yazısının davacının da aday olduğu Üniversite rektörlük seçimleri ve sonrasında kamuoyunca tartışılan konulara ilişkin olarak kaleme alındığı, güncel nitelik taşıdığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu olayda; davalı bir köşe yazarı olduğuna göre basın özgürlüğü sınırları içerisinde, gündemdeki bir konu hakkında kendi eleştirisini de katarak yazı yazması doğaldır. Her ne kadar mahkemece, yazı içeriğinde geçen bazı ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu benimsenmiş ise de köşe yazılarının aynı zamanda yazarının eleştirisini de içermesi doğaldır. Ayrıca bütün olarak yazı değerlendirildiğinde, yazarın kişisel değer yargısı niteliğindeki bazı ifadelerinin eleştiri sınırlarını aşan küçültücü ve hakaret niteliğinde olmayıp davacının kişilik haklarına saldırı amacı taşımadığı, eleştiri sınırlarını aşmadığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece, açıklanan olgular gözetilerek istemin tümden reddi yerine bir kısmının kabulü doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

...