Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/11359 K.2014/8427

Davacılar S.. B.. vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalılar T.. T.. Genel Müdürlüğü vd. aleyhine 22/03/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacılar, davacılardan M.. B..'in dersaneden eve dönerken tren rayları üzerinden karşıya geçtiği sırada trenin çarpması nedeniyle sağ bacağını ve sol ayak parmaklarını kaybettiğini, davalıların işleten sıfatıyla ayrıca yaya güvenliği yönünden tedbir almama nedeniyle sorumlu olduklarını belirterek maddi ve manevi zararlarının giderilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, idari yargının görevli olduğunu, kusurlarının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davacılar, davalılardan Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demir Yolları'nın tren yolu yapımı sırasında gerekli güvenlik önlemini almaması ve makinistlerin eylemleri nedeniyle sorumlu olduğunu belirtmişlerdir. Davalılardan B.. B..' nın ise; tren yolu kenarında yayaların güvenliği açısından gerekli tedbirleri almadığı ileri sürülmüştür. Davalılar kamu hizmeti yürüten, tüzel kişilğe sahip kamu kurumlarıdır.

Davacıların ileri sürdüğü olgular, davalıların kamu hizmeti kapsamındaki görevleri ile ilgilidir. Bu görevin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi hizmet kusuru niteliğindedir. İdare'nin işlemi ya da eylemi nedeni ile doğan zararlardan dolayı. İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2/1 -b maddesi gereğince İdare'ye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden dikkate alınır.

Mahkemece, açıklanan olgular ve yasal düzenleme gözetilerek yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.