Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/13152 K.2014/8435

Davacı T.C. İçişleri Bakanlığı vekili tarafından, davalı İ.. T.. aleyhine 25/01/2010 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, 2330 sayılı Yasa uyarınca rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, 5.312,40 TL maddi tazminat isteminde bulunmuş, mahkemece 5.083,00 TL’ye karar verilmiş, ancak reddedilen miktar üzerinden, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına vekâlet ücretine hükmedilmemiştir. Hüküm tarihinde geçerli Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 12/2. maddesi uyarınca, reddedilen miktar gözetilerek davalı yararına da vekâlet ücretine hükmedilmelidir. Ne var ki; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden mahkeme kararının HUMK'un 438/son maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.