Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/15357 K.2013/17672

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 11/09/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacı ile davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk karar davacı ve davalılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 24/01/2012 gün 2010/13370 Esas-2012/792 Karar sayılı kararı ile “...Dava konusu köşe yazısına gelince, yayın tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 15.000,00TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir” gerekçesi ile davalılar yararına bozulmuş, davacının temyiz itirazları reddedilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile 8000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

AİHM bazı kararlarında, sadece ihlal tespitinin “Hakkaniyete Uygun Tatmin” için yeterli olduğu düşüncesindedir. Mahkemenin tazminat istemlerinin değerlendirmesinde kullandığı genel prensip, ‘Makullük’ (Equitable basis) kıstasıdır ve mahkemeye göre istemler miktar ve içerik olarak makul olmalıdır. Dolayısıyla mahkeme kendisini başvurucular için bir zenginleştirme makamı olarak görmemekte, istenen ve hükmedilen tazminat miktarının güdülen amaçla orantılı olup olmadığını denetlemektedir. Bu kapsamda mahkemece hükmedilen miktar AİHM kararları nazara alındığında fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dava. basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkeme ilk kararında davacı yararına 15.000,00 TL manevi tazminata hükmetmiş, tarafların temyizi üzerine Dairemizce manevi tazminat miktarı fazla bulunarak karar bozulmuştur. Bozmaya uyan mahkeme, davacı yararına 8.000,00 TL manevi tazminata hükmetmiştir. Bu kez ise Dairemizin değerli çoğunluğu tarafından tazminat miktarının, Avrupa İnsan Haklan mahkemesi kriterlerine göre makul ve güdülen amaçla orantılı olmadığı gibi zenginleşmeye neden olacağı gerekçeleriyle bozulmuştur.

Dava konusu köşe yazısı.....Gazetesinin 26 Ağustos 2009 tarihli nüshasında yayımlanmıştır. İlk derece mahkemesi Bozmaya uyarak verdiği 07/05/2013 günlü kararında, hakaret niteliğindeki sözlerin bir çok kez tekrarlanmış olduğunu vurgulayarak, kastın yoğunluğunu, tarafların konumlarını ve ekonomik durumlarını nazara alarak manevi tazminat miktarını tayin etmiştir. Kararda bozma ilamımızdaki gerekçeler göz önünde tutulmuştur. Takdir edilen tutar elde edilmek istenen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadardır.Şunu da kabul etmek gerekir ki, elimizde tatmin duygusunu tam olarak ölçebilecek ve Avrupa İnsan hakları Mahkemesi kararlarına göre tam olarak tartabilecek bir kuyumcu terazisi de yoktur.

Yukarıda açıkladığım nedenlerle yerel mahkeme kararının onanması gerektiği görüş ve kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararma katılamıyorum.14/11/2013