Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/1240 K.2014/7595

Davacı A.. A.. (kendisine asaleten, küçük A.. O..D..'a velayeten) tarafından, davalı S.D.Ü Rektörlüğü vdl aleyhine 12/02/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 31/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ile davalı S.D.Ü Rektörlüğü vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davacının temyiz itiraları yönünden; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddine karar verilmelidir.

2-Davalı S.D.Ü. Rektörlüğü'nün temyiz itirazı yönünden; Dava, haksız eyleme dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalılar H.. İ.. ve M.. T.. yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine; davalı Süleyman Demirel Üniversitesi Rektörlüğü aleyhine açılan dava yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalı S.D.Ü. Rektörlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, otizm rahatsızlığı bulunan çocuğunun bu durumunun davalılar tarafından bilinmesine rağmen kendisinin 3 aylığına planlanmış proje adı altında S.D.Ü.

Senirkent Meslek Yüksek Okulu'na görevlendirildiğini, ücretsiz izin talebinde bulunduğunu, tarafına 3 aylık bir süre ile görevlendirildiği görevlendirme sonunda tekrar ücretsiz izin talebinde bulunursa talebinin değerlendirileceğini söylediklerini, 3 aylık görevlendirmesinin sona erdiğinde Temmuz ayında görevine dönmesinin bile beklenmeden döner dönmez geri döneceği günden önce tarafına çıkarılmış ikinci bir görevlendirme yazısı tebliğ edildiğini, bu kez de Keçiborlu MYO'na görevlendirildiğini, tekrar izin için başvurduğunu, yine kendisine 3 aylık görevlendirmesi bittikten sonra izin alabileceğinin söylendiğini,

bu yüzden rehabilitasyon merkezine çocuğunu göndermediğini mağdur edildiğini ileri sürerek, bahse konu işlemleri yapmak suretiyle kendisi ve çocuğuna bu eziyeti reva gören davalılardan manevi zararının ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı Rektörlük aleyhine usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gerekçesiyle bu davalı yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Davalı, Süleyman Demirel Üniversitesi Rektörlüğü bir kamu tüzel kişiliği olup kural olarak, işlem ve eylemleri kamusal nitelik taşır. Dava konusu olayda, davalı Rektörlüğe husumet yöneltilerek, yasa ile verilmiş kamu görevini yerine getirmediği ileri sürülmüştür. Görevin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi hizmet kusuru niteliğindedir. İdarenin hizmet kusurundan doğan zararlardan dolayı 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince ilgili idareye karşı idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir.

Açıklanan olgular gözetilerek ilk derece mahkemesince, davalı Rektörlük yönünden yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerektiğinden; mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.