Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/9211 K.2014/12624

Davacı H.. P.. ve T.. Ü..G.. N.. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat M.. K.. tarafından, davalılar Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulu TMSF Tahsilat Daire Başkanlığı vd. aleyhine 07/10/2002 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda.

Mahkemece asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/11/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 30/09/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat G.. A.. geldi, karşı taraftan davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı.

Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, davacı şirkete ait taşınmazın 01.10.1999 tarihli sözleşme ile kiracısı olan dava dışı F.. A.Ş. hakkında alınan tahliye kararının, davalıların müracaatı üzerine ceza ve hukuk mahkemelerince verilen ihtiyati tedbir ve haciz kararları sonucu taşınmazın kapısının mühürlenmesi nedeniyle infaz edilemediği iddiasıyla açılan kira kaybından doğan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, karar düzeltme istemi üzerine verilen Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 19.02.2010 gün, 2009/14899 Esas, 2010/1935 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 17.09.2009 gün 2007/14208 Esas 2009/9501 Karar sayılı bozma ilamının (4) numaralı bendinde; davacı şirket tarafından, tazminatın temerrüt faiziyle birlikte tahsilinin istendiği, bu nedenle Mahkemece, BK’nın 101. maddesi gereğince davalı tarafın temerrüde düştüğü tarih belirlenerek, bu tarihten itibaren davacı yararına temerrüt faizine hükmedilmesi gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına ve gerekçede temerrüt faizi uygulanması gerektiği belirtilmesine rağmen, hükümde yasal faize karar verilmesi doğru olmadığından, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Davalıların diğer temyiz itirazına gelince;

Mahkemece, davalı tarafın temerrüde düştüğü tarihin bozma ilamına göre belirlenmesi gerektiği, davacı tarafından Kayseri 1. Noterliğinin 17.10.2001 tarih.... yevmiye nolu ihtarnamesi ile yine Kayseri 1. Noterliği’nin 12.08.2002 tarih 12730 yevmiye nolu ihtarnamesinin keşide edildiği, bu ihtarlardan ikinci ihtarın, her iki davalıya birlikte çekilmiş olması, taleplerin dava konusu ile örtüşmesi nedeniyle temerrüt tarihi bakımından dikkate alınması gerektiği, davalılar müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarından bu ihtarın tebliğ tarihine göre belirlenen 24.08.2002 tarihinde davalıların temerrüde düştüğü gerekçesi ile hem asıl hem de birleşen dava yönünden bu tarihten itibaren faiz uygulanmasına karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davacının asıl davada.

01.10.2001-01.10.2002 ve 01.10.2002-01.10.2003 kira dönemleri için, birleşen davada 01.10.2003-01.10.2004 kira dönemi için tazminat isteminde bulunduğu, bozma ilamına ve mahkemenin kabulüne göre asıl davada 07.08.2002-01.10.2003 tarihleri, birleşen davada 01.10.2003 -15.10.2003 tarihleri arası için tazminat istenebileceği, davacı ile dava dışı kiracı şirket arasında imzalanan kira sözleşmesi hükümlerine göre kira alacağının o yılın başında muaccel hale geldiği,

01.10.2002-01.10.2003 ile 01.10.2003-01.10.2004 dönemlerine ait kira bedellerinin, mahkemece temerrüt tarihi için esas alınan Kayseri 1. Noterliği’nin 12.08.2002 tarih 12730 yevmiye nolu ihtarnamesinin tebliğ edildiği tarihte henüz muaccel olmadığı, kaldı ki davacı tarafından bu ihtarnamede sadece 01.10.2001-01.10.2002 dönemi kirasının talep edildiği, dava konusu ile ilgili olarak davalılara ayrıca, Kayseri 1. Noterliği’nin 06.10.2003 tarih 25897 yevmiye nolu ihtarnamesinin de gönderildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemenin, asıl davada 07.08.2002-01.10.2003 tarihleri, birleşen davada 01.10.2003-15.10.2003 tarihleri arasında; davacının taşınmazı kiraya verememesinden kaynaklanan zararının istenebileceği yönündeki kabulü doğru olmakla birlikte, bir kısım tazminat miktarı yönünden davalıların temerrüde düştüğü tarih ile ilgili belirlemesi hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş; bilirkişilere, asıl dava için 07.08.2002-01.10.2002 tarihleri arası ve 01.10.2002-01.10.2003 tarihleri arası oluşan zarar miktarını, birleşen dava için 01.10.2003-15.10.2003 tarihleri arası oluşan zarar miktarını açıklattırmak, asıl davada 07.08.2002-01.10.2002 tarihlerine ilişkin tazminata Kayseri 1. Noterliği’nin 12.08.2002 tarih 12730 yevmiye nolu ihtarnamesine göre belirlenen 24.08.2002 tarihinden itibaren temerrüt faizi işletmek, asıl davada 01.10.2002-01.10.2003 tarihlerine ilişkin tazminata,

birleşen davada 01.10.2003-15.10.2003 tarihlerine ilişkin tazminata ise Kayseri 1. Noterliği’nin 06.10.2003 tarih 25897 yevmiye nolu ihtarnamesinin tebliğ tarihi ilgili noterlikten sorularak bu ihtarnameye göre belirlenecek olan temerrüt tarihten itibaren faiz işletmektir.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeksizin, yanılgılı gerekçe ile asıl ve birleşen dava yönünden tüm tazminat miktarı için, birleşen davada talep de aşılmak suretiyle, 24.08.2002 tarihinden itibaren faize karar verilmiş olması doğru olmadığından, kararın davalılar yararına bozulması gerekmiştir.