KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2015/10530 E., 2016/11669 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Kasım 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/03/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat yönünden davanın kabulüne, manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince;
Dava, kasten yaralama eylemine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya kapsamından; .. esas sayılı dosyasında sanık olarak yargılanan davalıya, davacıya yönelik yaralama eyleminden dolayı verilen cezadan haksız tahrik indirimi yapıldığı ve hükmün Yargıtay 3. Ceza Dairesi tarafından onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır. Şu halde, davalının eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiği, maddi vakıa olarak kesinleşmiş ceza kararı ile sabittir. Mahkemece, davacı tarafından talep edilen maddi tazminatın tamamına hükmedilmiş, herhangi bir indirim yapılmamıştır. Davacının müterafık kusurunun varlığı gözönünde bulundurularak, eylem tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 44/1. maddesi uyarınca maddi tazminattan haksız tahrik indirimi yapılmamış olması doğru değildir ve bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2015/10530, K. 2016/11669, 29 Kasım 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama