Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/10563 K.2015/11242

Davacı İ.. B.. vekili Avukat Nurdanur tarafından, davalılar S.. B.. ve diğerleri aleyhine 13/07/2011 gününde verilen dilekçe ile 2330 sayılı Kanun'dan kaynaklanan rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı Bedrettin ve S.. B.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan davacı ile davalı S.. B..'ın temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davalılardan Bedrettin mahkemece tebliğ edilen muhtıraya rağmen temyiz harcını yatırmamış olması nedeni ile temyiz dilekçesi reddedilmelidir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-Davalı S.. B..'ın temyiz itirazlarına gelince;

Dava, rücuen tazminat ödetilmesi istemine ilişkin olup; rücu davasında, sorumlular arasında teselsül hükümleri uygulanamaz. Mahkemece, davalı S.. B..'ın sorumlu olduğu tazminat miktarının müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş olması bozmayı gerektirir ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK’un 438. maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.