Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/4646 K.2015/7252

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/06/2013 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; tarafların uyuşmazlığın çözümü için hakem belirlemelerine, anlaşamadıkları takdirde Asliye Hukuk Mahkemesi'ne başvurabilmeleri hususunda muhtariyetlerine dair verilen 09/12/2014 günlü ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava icra dosyasına yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine dair verilen ve davacı tarafından temyiz edilen 26/11/2013 tarihli ilk kararın temyiz incelemesi sonucunda Dairemizin 26/05/2014 gün 2014/6243 E. 2014/8576 K. sayılı ilamı ile;

“3533 sayılı Kanun'un 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir. Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen Yasa hükmü uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.” gerekçesiyle mahkeme kararı bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak 12/08/2014 tarih, 2014/325 E, 2014/472 K sayı ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş, davacı vekilinin bu karar uyarınca dosyanın hakem sıfatıyla Alaplı yüksek dereceli hukuk mahkemesi hakimine gönderilmesini talep etmesi üzerine bu kez 09/12/2014 tarihli ek karar ile taraflar arasındaki ihtilafın ihtiyari tahkim yolu ile 6100 sayılı Kanun hükümleri uyarınca çözülmesi gerektiği belirtilerek talebin reddine karar verilmiş ve bu karar temyiz edilmiştir.

İhtiyari tahkim, tarafların aralarında mevcut uyuşmazlığın mahkemeler yerine, kendileri tarafından belirlenen hakemlerce çözümlenmesi için yaptıkları anlaşma olup, tahkim devlet mahkemeleri tarafından denetlenen, kararları kesin hüküm oluşturan ve mahkeme kararları gibi icra edilebilen özel bir yargı faaliyetidir.

Eldeki davada, taraflar arasında tahkim sözleşmesi olmadığı gibi, yukarıda belirtildiği üzere, tarafların sıfatları gereği aralarındaki davanın 3533 Sayılı Kanun'da düzenlenen zorunlu tahkim yoluyla çözülmesi gerekir.

Yine, mahkemelerce verilen bir kararın temyizi üzerine, Yargıtayın ilgili dairesince bozulmasına hükmedilir ve mahkemece de bozmaya uyulmasına karar verilirse, artık davanın bozma uyarınca sonuçlandırılması gerekir. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına ve dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verildiğine göre, davacının başvurusu üzerine mahkemece bozma üzerine verilen karar uyarınca dosyanın Yüksek dereceli hukuk mahkemesi hakimliğine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken temyize konu edilen ek karar ile ihtiyarı tahkimden bahsedilerek talebin reddine karar verilmesi doğru değildir. Ek kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.