Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/8230 K.2015/12449

Davacı N.. S.. tarafından, davalılar H.. Ö.. ve diğeri aleyhine 08/09/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 25/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem zamanaşımı nedeni ile reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların birlikte kendisini darp ederek maddi ve manevi zarara uğramasına neden olduklarını iddia ederek uğradığı zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, haksız eylemin 09/12/2009 tarihinde gerçekleştiği, davanın ise 08/09/2014 tarihinde açıldığı, iki yıllık zamanaşımına süresinin dolduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Zamanaşımı bir hakkın varlığını ortadan kaldıran bir olgu olmayıp ancak istenebilirliğine engel oluşturan bir defidir. Bu bakımdan ancak davalıların süresi içinde ileri sürmesi durumunda mahkemece göz önünde tutulabilir.

Şu durumda, mahkemece davalılar tarafından zamanaşımı defi ileri sürülmemesine karşın davanın zamanaşımından reddine karar verilmiş olması isabetli olmamış, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.