Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/8907 K.2015/10919

Davacı M.. H.. vekili Avukat Mehmduh tarafından, davalı F.. İ.. aleyhine 08/07/2011 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/01/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, özel kanuna dayalı alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 2022 sayılı kanun uyarınca Songül İpek'in vasisi davalıya aylık bağlandığını, daha sonra yapılan araştırmada davalının aylık bağlanma şartlarını yitirdiği anlaşıldığını belirterek yersiz ödenen aylıkların iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bozma doğrultusunda, yargılama aşamasında 2022 sayılı Yasaya eklenen geçici 3. madde uyarınca dava konusu alacağın terkin edilmiş sayılmasına ilişkin düzenleme doğrultusunda davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamından, davacının eldeki davayı anılan yasa değişikliğinden önce açtığı ve dava açmakta haklı olduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Ancak vekalet ücreti açısından, verilen bu kararla ilgili yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmediğinden; kararın, HUMK’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.