KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2015/9422 E., 2016/10602 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Ekim 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
Davacılar ... ve ...'a velayeten ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/01/2014 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; ...'un davasının reddine, ...'nun davasının kısmen kabulüne dair verilen 20/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince;
Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ...'un davasının reddine, ...'nun davasının kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
Mahkemece, davacılardan ... için talep edilen tazminatın reddine karar verilmesine rağmen reddedilen kısım üzerinden kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemiştir. Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 10/3. maddesi gereğince manevi tazminat istemine ilişkin davalarda, davanın reddi durumunda karşı taraf vekili yararına tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir.
Şu durumda, davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi nedeniyle kararın bozulması gerekir ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2015/9422, K. 2016/10602, 31 Ekim 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama