Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/7435 K.2018/3481

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 13/02/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...'in temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesiyle;

Dava, haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ...'in asılsız iddiaları ve diğer davalı ...'ın yargılama aşamasındaki gerçeğe aykırı beyanları neticesinde ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/292 esas sayılı dosyasında hırsızlık suçu ile yargılandığını, hakkında beraat kararı verildiğini ve onanarak kesinleştiğini, davalılardan ... öncesinde eve temizliğe gelen kişileri suçladığını, sonrasında bu kez davacı hakkında altınlarını çalan kişi olarak şikayette bulunduğunu, çevrede kendisi ile ilgili olarak "hırsız" ithamı içeren konuşmalar yaptığını, davacının karşılaştığı insanlar tarafından "hırsız" olarak itham edildiğini, manen çok yıprandığını ve sağlık sorunları yaşamaya başladığını belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, taşındıkları yeni evin elektrik ve uydu işleri için davacı ile anlaştıklarını, yeni eve taşındıkları zaman müvekkili...'ın kendi ve kızının altınlarından oluşan yaklaşık 50.000,00 TL değerindeki altını koyduğu poşeti dolapta bulamadığını, bu yüzden taşınma esnasında evine temizlik ve tamirat için gelip giden kişilerin altınları almış olabileceğini düşündüklerini, altınların olduğu dolaptaki poşete bakarken kendisini gördüğünü davalı Selaminin annesi davalı ...'e söylediğini, bunun üzerine davacının evindeki şüpheli hareketlerini de hatırlayınca yasal hakkını kullanarak davacı hakkında şikayetçi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, altınlar diğer müştekinin (davalı ...'ın kızının) evinde bulunmuş olup, bu evin satılık olduğu, emlakçının zaman zaman müşteri getirdiği, evin boş olmaması nedeniyle anahtarın emlakçıya verilmediği ve müşteri getirileceği zaman emlakçının davalı ...'ı aradığı, onun tarafından kapının açılıp gelenlere refakat edildiği ve davacı

Kadri'nin bu eve hiç gelmediğinin davalıların da kabulünde olduğu bu durumda, altınların bu evden taşınılan eve hiç gelmediği sonucuna ulaşıldığı, bunun bile tek başına davalıların davacıyı suçlayacak bir emareye sahip olmadığını gösterdiğini, davalı ...'ın davacıyı poşete bakarken gördüğüne ilişkin tanıklığının ilk şikayet dilekçelerinde ve ifadelerde yer almayışı birlikte değerlendirildiğinde, şikayete emare olacak alt yapı hazırlandığı sonucuna varılmış, dolayısıyla şikayetin yapıldığı tarihte davacının o eve giren kişilerden olması dışında bir emarenin olmadığı görüldüğünden yapılan şikayetin haksız olduğu,

hırsızlığa ilişkin hiçbir emare yokken davacının itham edildiği, şikayet hakkının kullanılması sınırlarının aşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesiyle; davacı hakkında dava konusu 05/03/2012 tarihli şikayetin davalı ... tarafından yapıldığı; diğer davalı ...'ın ise sadece soruşturma dosyasında tanık olarak beyanının alındığı anlaşılmıştır. Bu durumda, mahkemece, davalı ...'nin davacı hakkında şikayetinin bulunmadığı dikkate alınmadan adı geçen davalı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.