Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2017/1738 K.2019/5648

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/10/2013 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/02/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yersiz ödenen aylıkların iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalıya engelli çocuğunun bakımı için şubat 2008 döneminde iki yıl süreli rapor nedeniyle bakım ücreti ödendiğini, süresinin dolmasına rağmen davalının raporu yenilemediğini ancak bakım ücreti almaya devam ettiğini bu nedenle kendisine haksız olarak 12.284.30 TL tutarında ödeme yapıldığını belirterek yersiz olarak ödenen aylıkların ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline dair başlatılan takibe yapılan itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, raporun süresinin sona erdiğinin bildirilmesine rağmen ödeme yapılmaya devam edildiğini, kusurlarının bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bakım hizmeti verilen kişi hakkındaki raporun süresinin şubat 2010 döneminde sona ermesine rağmen davalının aralık 2011 dönem sonuna kadar bakım ücreti almaya devam ettiği, davacının davasında kısmen haklı olduğu davalının fazladan aldığı bakım ücretlerini aldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikle iade etmesi gerektiği sonucuna varılmış davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, evde bakım hizmeti verilen engelli Çiğdem Yoldaş hakkında davacı idarenin işlem dosyasında bulunan raporun süresinin dolması üzerine icra takibi başlatıldığı, davalı tarafından da sürenin dolduğunun bildirilmesi üzerine Devlet Hastanesinden yeniden alınan sağlık kurulu raporunda ağır engelli ibaresinin yanında “hayır” yazılı olduğunun beyan edildiği, davalı tarafından sonraki tarihli bu rapor dosyaya sunulmadığı gibi mahkeme tarafından da engelli yeniden hastaneye sevk edilmeden beyanlar esas alınarak karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda; dava evde bakım hizmeti verilen kişi hakkındaki engelli raporunun süresinin dolması nedeniyle yersiz ödemelere dair başlatılan takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkin olduğuna göre; mahkemece engellinin tam teşekküllü bir devlet hastanesine sevki sağlanarak ağır özürlülük durumunun mevcut olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.