Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2018/2098 K.2018/5295

Davacılar ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 04/04/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacı ... yönünden davanın kısmen kabulüne, davacı ... ve ... yönünden davanın reddine dair verilen 11/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ...'ın tüm, davacılar ... ve ...'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacılar ... ve ...'ın diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davacı ... yönünden davanın kısmen kabulüne, davacılar ... ve ... yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; davalı ...'un sevk ve idaresindeki aracın başka bir araçla çarpışması sonucu, araçta yolcu olarak bulunan müvekkillerinden ...'ın ağır şekilde yaralandığını, diğer müvekkillerinin ...'ın anne ve babası olduğunu belirterek, davacı ... için maddi ve manevi, diğer davacılar için manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili; davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'nun 22/05/2014 tarihli raporu ile aktüerya bilirkişisinin 25/05/2015 tarihli raporunun hükme esas alındığı gerekçesiyle davacı ... yönünden davanın kısmen kabulüne, davaya konu kaza nedeniyle davacı ...'ın sürekli iş göremezliğinin bulunmadığı, geçici iş göremezlik süresinin 12 ay olduğu, davacı ... ve ...'ın kişi varlığı değerlerinin zedelenmediği, davacıların manevi bütünlüklerinin ihlal edilmediği gerekçesiyle de adı geçenler yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nda, zarar görenin yakınlarının manevi tazminat isteyebileceğine dair açık bir düzenleme bulunmamakla

birlikte, ağır yaralanmalarda bu hak, Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarıyla benimsenmişti. 01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56. maddesinde ise; "Ağır bedensel zarar veya ölüm halinde, zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verilebilir" hükmü düzenlenmiş olup, içtihatlarla kabul edilen bu durum, açık yasa hükmü haline getirilmiştir.

Madde metninden de anlaşıldığı üzere, haksız eylem sonucu bedensel zarar görenin yakınları yararına manevi tazminata karar verilebilmesi için, zarar görenin yaralanmasının ağır bedensel zarar niteliğinde olması gerekmektedir. Ağır bedensel zarar, kanunda tanımlanmamış olup, yaralanmanın özelliğine ve yarattığı sonuçlara göre mahkemece takdir edilecektir.

Dosya kapsamından, davaya konu trafik kazası neticesinde davacı ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, kafatasında hayat fonksiyonlarına etkisi dördüncü derece olan bir kırık meydana gelecek şekilde yaralandığı, yaralanması nedeniyle birkaç kez ameliyat edildiği, geçici iş göremezlik süresinin 12 aya kadar uzadığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun ve Genel Kurulu'nun raporlarında sürekli maluliyet oranı tayinine mahal olmadığı belirtilmiş ise de; davacı ...'ın yaralanması ağır bedensel zarar niteliğinde olup, adı geçenin anne ve babası olan diğer davacıların manevi tazminat talep etme koşulları oluşmuştur.

Davacılar ... ve ... yararına uygun bir manevi tazminata karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.