Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2019/3432 K.2020/4223

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 13/05/2016 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/01/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili ile davalı ... mirasçıları vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; kurum zararı nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davalılar ..., ..., ... ve ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, davalılar ... ve ... mirasçıları aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiş ; hüküm davalı ... vekili, davalı ... mirasçıları vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresine yapılır. Aynı maddenin, 6099 sayılı Kanun ile eklenen 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Aynı Kanunun 21. maddesinde ise muhatabın adresinde bulunmaması halinde yapılacak işlemler ve bu kapsamda 21/1 maddesinde muhatabın adresten geçici olarak ayrılmış olması halinde tebligat usulü, 21/2 maddesinde ise mernis adresine tebligat usulü düzenlenmiştir. Bu yasal düzenlemeler kapsamında tebligatın öncelikle bilinen en son adrese çıkartılması, bu adreste tebliğ edilemeyerek iade edilmesi halinde ise mernis adresine çıkartılması gerekmektedir.

Dosya kapsamından; davalı ...’e yapılan gerekçeli kararın tebliğinin incelenmesinde; tebligat evrakının muhatabın doğrudan mernis adresine çıkartıldığı ve muhtara teslim edildiği anlaşılmıştır. Anılan davalının bilinen adresine çıkartılan ve iade olunan bir tebligat bulunmadığından, mernis adresine tebligat çıkartılması şartları oluşmamıştır. Açıklanan nedenlerle, gerekçeli kararın yukarıdaki yasal düzenleme uyarınca usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi gerekmektedir.

2-) Davalı ...’ye yapılan gerekçeli kararın tebliğinin incelenmesinde; tebligatın Kanun’un 21/1.maddesine göre yapılmak istenilmiş olup, davalının UYAP sisteminde yurt içi ikametgah adresi olarak kaydedilmiş bir adrese gönderildiği, muhatabın adresinde bulunmaması sebebi ile komşusuna sorulduğu, komşunun imzadan imtina ederek muhatabın adresinden geçici olarak ayrıldığını beyan ettiği, Tebligat Kanunu madde 21/1’e

göre mahalle muhtarına tebligat yapıldığı, kapıcıya haber verildiği, haber kağıdının muhatabın kapısına asıldığı anlaşılmıştır. Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine göre yapılan tebligatlarda, muhatabın geçici olarak adresten ayrıldığının bildirilmesi halinde, bildirimi yapan komşusunun kim olduğunun açık bir şekilde belirtilmesi ve imzasının alınması gerektiği, aksine bir durumda yapılan tebligatın geçerli olmadığı, benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22/12/2004 tarihli, 12-765 esas, 730 sayılı kararında ifade edilmiştir. Komşunun ismi tespit edilip imzası alınmadan yapılan tebligat 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1 ve 23/7. maddeleri ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddelerine göre usulsüzdür.