Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2020/1865 K.2021/1261

Asıl davada davacılar S.. C.. ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından ve birleşen davada S.. C.. tarafından, davalılar E..

K.. ve diğerleri aleyhine asıl davada 29/12/2003 ve birleşen davada 20/05/2004 gününde verilen dilekçelerle asıl davada trafik kazası nedeniyle tazminat, birleşen davada tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davada verilen karar kesin olduğundan yeniden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davada davacının manevi tazminat talebinin davalılar ...

Mobilya Doğrama Sanayi Ticaret Limited Şirketi ve ... yönünden kısmen kabulüne, davacının diğer talepleri hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 14/12/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı S.. C.. vekili ile davalılar H.. K.. ve ...

Mobilya Doğrama Sanayi Ticaret Limited Şirketi vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Tarafların vekalet ücretlerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Asıl ve birleşen dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; asıl davada yeniden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davada, davacının manevi tazminat talebinin davalılar H.. K.. ve Özkaşlılar Mobilya Doğrama Sanayi Ticaret Limited Şirketi yönünden kısmen kabulüne, davacının diğer talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı S.. C.. vekili ve davalılar H.. K.. ve Özkaşlılar Mobilya Doğrama Sanayi Ticaret Limited Şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davalı ...'ın işleteni olup; davalı şirketin çalışanı davalı Hüseyin yönetimindeki aracın asli kusurlu olarak, davacı...'ın maliki, davacı ...'in yönetimindeki araca çarpması sonucunda aracın hasarlandığını, davacılar ..., ..., ... ..., ... ve Saliha'nın da yaralandığını belirterek davacı... yönünden araç

hasar bedeli, davacılar ... ..., ..., ... yönünden tedavi gideri ile iş göremezlik tazminatı talebinde bulunmuş, bilahare, davacı...'ın araç hasarı zararına yönelik davası ile davacı ...'in davasına yönelik taleplerinden feragat ettiklerini bildirmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Asli müdahil E.. İ.., aracı haricen devraldığını ileri sürerek maddi tazminat talebiyle davaya asli müdahil olarak katılmıştır.

Birleşen davada davacı Saliha İlkuçan'ın davalılara karşı, tedavi gideri ve manevi tazminat istemli açtığı dava eldeki dava ile birleştirilerek yargılamaya devam edilmiştir.

Mahkemece, 25/04/2013 tarih, 2003/617 esas, 2013/256 karar sayılı ilamıyla; davacı...'ın ve davacı ...'in maddi tazminat taleplerinin feragat nedeniyle reddine, davacılar ... ..., ... ve Saliha'nın davalı Erdoğan'a yönelik davalarının husumet yönünden reddine, davacı ... ... ile davacı ...'in tedavi giderine yönelik taleplerinin kısmen kabulüne, davacı Saliha'nın tedavi gideri zararı ile manevi tazminat talebine yönelik davasının kabulüne karar verilmiş; hükmün davalılar ...

Mobilya Doğrama Sanayi Ticaret Ltd. Şti. ve H.. K.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine. Yargıtay 17 Hukuk Dairesi'nin 01.12.2014 tarih, 2013/19897 esas 2014/17275 karar sayılı ilamıyla; davacı Saliha İlkuçan'ın tedavi giderlerinin SGK tarafından karşılanıp karşılanmadığının araştırılması, davacı Saliha yararına hükmedilen manevi tazminat miktarının yüksek olduğu, davalıların diğer temyiz itirazlarının reddi gerektiği, gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 22/12/2015 tarih, 2015/198 esas 2015/491 karar sayılı ilamıyla, davacı Saliha İlkuçan'ın tedavi giderlerine yönelik isteminin feragat sebebiyle reddine, manevi tazminat davasının davalılar ... Mobilya Doğrama Sanayi Ticaret Ltd. Şti. ile davalı H.. K.. yönünden kısmen kabulüne, kesinleşen hükümler yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalılar ... Mobilya Doğrama Sanayi Ticaret Ltd. Şti. ve H.. K.. vekili ile davacı Saliha İlkuçan vekili tarafından temyiz edilmiş; karar, Yargıtay 17 Hukuk Dairesi'nin 31/10/2017 tarih, 2016/13188 esas 2017/9850 karar sayılı ilamı ile asıl ve birleşen davada ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği, temyiz edenlerin itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığı gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bu kez asıl davada yeniden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davada davacı Saliha İlkuçan'ın manevi tazminat talebinin davalılar ... Mobilya Doğrama Sanayi Ticaret Ltd. Şti. ile davalı H.. K.. kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, diğer hususlar hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı Saliha İlkuçan vekili ve davalılar ... Mobilya Doğrama Sanayi Ticaret Ltd. Şti. ile davalı H.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

a.Asıl davadaki talepler bakımından, mahkeminin 2003/617 esas 2013/256 karar sayılı kararı ile verilen hükümler kesinleşmiş olduğundan yeniden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmiş olmasına karşın, mahkemece verilen son kararda, bozma ilamına konu edilmekle kesinleşen kısımlara ilişkin olarak yeniden hüküm fıkrasının (9), (10), (11) ve (12) numaralı bentleri ile vekalet ücretlerine hükmedilmiş olması doğru olmamıştır.

b. Birleşen davada, davalı E.. K.. hakkında davanın husumetten reddine ilişkin verilen karar, mahkemenin 2003/617 esas 2013/256 karar sayılı ilamı ile kesinleşmesine rağmen, hükmün (15) numaralı bendi ile davalı E.. K.. lehine yeniden vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler gözetilmeyerek, daha evvel kesinleşen husulara yönelik olarak yeniden vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.