Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/10021 K.2023/1689

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

İhtiyari dava arkadaşı olan davacılar yönünden temyiz sınırı her bir dava arkadaşının davası için ayrı ayrı belirlenecektir.

Dosya içeriğine göre; dava destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkin olup, davacılar vekilince itiraz edilmeyen 08.01.2018 tarihli ek raporda bilirkişi tarafından hesaplanan tazminat miktarı davacı ... için 46.403,21 TL, davacı ... için 70.217,09 TL'dir. 12.01.2018 tarihli bedel arttırım dilekçesi ile davacılar vekili davacı ... için 46.403,21 TL, davacı ... için 70.217,09 TL arttırım yapılmıştır. Buna göre davacıların temyiz istemi; Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 72.070,00 TL’nin altında kalmaktadır.