Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/14507 K.2022/12725

Taraflar arasında görülen tazminat davasında verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın, süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili 31/07/2016 tarihinde, davalı tarafından zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı aracın karıştığı tek taraflı kazası neticesinde, araç içerisinde yolcu olarak bulunan ...’ın vefat ettiğini, ölenin davacı ...’ün eşi, ... ve ...’in babası olduğunu, davacıların ölenin desteğinden mahrum kaldığını, kazanın araç sürücüsünün tam kusurundan kaynaklandığını beyanla, 12.000,00 TL destekten yoksun kalma nedeniyle tazminat ile cenaze ve defin giderlerinin davalından tahsilini talep etmiş, davacılar vekili ıslah dilekçesi ile, taleplerinin davacı ... için 44.004,92 TL, davacı ... için 49.162,93 TL, cenaze ve defin giderleri için 1.000,00 TL olduğunu belirterek davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

İlk derece Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre; davacı ...’ün destekten yoksun kalma ve cenaze defin giderlerine ilişkin talebinin reddine, diğer davacıların taleplerinin kısmen kabulü ile davacı ... için 35.203,93 TL, davacı ... için 39.330,34 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile davalıdan alınarak davacılar ... ve ...’e verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesince; davacılar vekilinin ve davalı vekilinin yerel mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2021 yılı için 78.630,00 TL’dir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 78.630,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup, her bir davacı yönünden temyize konu edilen miktar temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.