Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/14762 K.2023/10780

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... şirketine ZMMS sigorta poliçesi ile kayıtlı bulunan ... plakalı aracın 10.06.2013 tarihinde sürücü ... sevk ve idaresindeyken ... plakalı araçla çarpışması neticesinde kavşakta bekleyen müvekkili ...'ın yaralandığını, davalı ... şirketine başvurulduğunu ancak davalı ... tarafından eksik ödeme yapıldığını beyanla şimdilik 2.000,00 TL sürekli maluliyet tazminatının davalı ... şirketinden olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle taleplerini 244.288,36 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya sigortalı araç sürücüsünün %100 kusuru ile neden olduğu kazada, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı 'nın 30.01.2017 tarihli maluliyet raporuna göre; davacının 10.06.2013 tarihli trafik kazasına bağlı meslekte kazanma gücünde meydana gelen azalma oranının %100 olduğunun belirlendiği, davacının ömür boyu başkasının yardımına muhtaç ... geldiği, usulünce yapılan hesaplamaya göre 449.898,98 TL sürekli iş göremezlik tazminatının belirlendiği,

ancak sigorta limitinin 250.000,00 TL olması nedeniyle tazminatın bu rakama indirildiği ve sigorta şirketinin daha önce davacıya yapmış olduğu 5.711,64 TL ödemenin mahsup edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 244.288,36 TL'nin 31.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin sorumluluğunun sigortalı araç sürücüsünün kusuru ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, davacı vekili tarafından hasar başvurusu neticesinde sunulan İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan sağlık kurulu raporu ile %10 maluliyet oranı üzerinden tazminat hesabı yapıldığını ve davacıya 5.711,64 TL maluliyet tazminatının ödendiğini, daha sonra davacı vekili tarafından dava sürecinde sunulan Ege Üniversitesinden alınan %100 maluliyet raporu,

davacı vekilinin yazılı beyanı ile adli tıp incelemesi talebine sunulduğunu ancak mahkeme tarafından adli tıp incelemesi yaptırılmaksızın karara esas alındığını ve tazminatın bu oran üzerinden belirlendiğini, bu durumda karara esas alınan maluliyet raporunun kendileri tarafından kabulünün mümkün olmadığını, gerçek maluliyet oranı ortaya çıkarılmadan karar verilmesinin de açıkça hukuka aykırılık yarattığını, davacı için verilmiş iki maluliyet raporu arasında fahiş fark bulunduğundan, bu çelişkinin giderilmesi için adli tıp incelemesinin zorunlu olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; karara dayanak yapılan Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalının 30.01.2017 tarihli raporunun yapılan incelemesinde, raporun, kaza tarihinde yürürlükte bulunan yönetmeliğe uygun olarak düzenlendiği, davalı ... tarafından dava öncesinde yapılan ve ödemeye esas alınan 25.12.2013 tarihli raporun davalı tarafça tek taraflı sunulan delillerle hazırlandığı ve dolayısıyla hükme esas alınmaya yeterli sayılmaması gerektiği, bu itibarla, mahkemece karara dayanak yapılan ve usulüne uygun düzenlenen rapor ile çelişkisinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf dilekçesinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsüne tali kusur verilmişken, %100 kusur oranı üzerinden karar verilmesinin hatalı olduğunu, maluliyet oranının hatalı belirlendiğini, uzlaşma gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespiti gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın, davacı yayaya çarpması sonucu davacının yaralanması nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme 1. Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından geçici iş göremezlik süresi ile sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi zorunludur. Söz konusu belirlemenin, bağlı oldukları mevzuat uyarınca Adli Tıp Kurumu veya üniversitelerin Adli Tıp Ana Bilim Dalından alınacak raporda çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak, kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılması gerekir.

11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 ilâ 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmelik'i, 01.09.2013 ilâ 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmelik'i, 01.06.2015 ilâ 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik ve 20.02.2019 tarihinden sonra ise Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik yürürlükte olduğundan kaza tarihinde geçerli mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu düzenlenmelidir.

Eldeki davada kaza, 10.06.2013 tarihinde meydana gelmiştir. Hükme esas alınan üç adli tıp anabilim dalı öğretim üyesi hekimden oluşan heyet tarafından düzenlenen Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Adli Sağlık Kurulu raporunda, davacının nevrotik bozukluklara bağlı sürekli iş göremezlik oranı %100 olarak hesaplanmış, mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Davacının sürekli iş göremezliğinin dava konusu kaza sonucu oluştuğunun, yani haksız eylem ile illiyet bağı bulunduğunun belirlenmesi sorumluluk açısından zorunludur. Dosya içerisindeki sağlık kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli olmayıp eksik inceleme ile karar verilemez.

Bu durumda, davacının fiziksel bulgularının yanında psikiyatrik tedavisine ilişkin kaza öncesi ve sonrası tüm tedavi evrakı temin edildikten sonra, kaza tarihinde yürürlükte bulunan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmelik hükümlerine uygun olarak ve yukarıda açıklandığı şekilde rapor alınmalıdır.

Söz konusu raporda; özellikle kazadan sonra oluştuğu belirtilen rahatsızlık nedeniyle davacıda sürekli iş göremezliğin oluşup oluşmadığı veya bu bulgunun, sürekli iş göremezlik oranını artırıp artırmadığı, kaza ile illiyet bağının bulunup bulunmadığı,

ömür boyu sürüp sürmeyeceği, sürekli değilse ne kadar devam edeceği hususlarına yer verilerek ve bizzat muayene edilmek suretiyle yukarıda açıklandığı üzere içerisinde psikiyatri uzmanı bulunan yetkili sağlık kurulundan gerekçeli, denetime elverişli rapor alınıp (davacı tarafından kararın temyiz edilmediği göz önüne alındığında davalının usuli kazanılmış hakları gözetilerek) sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

2. Kabule göre de; davacı tarafından kazaya karışan diğer aracın ZMMS'si olan sigorta şirketine karşı İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2016/37 esas sayılı dosyasında dava açılmış, kararda 230.234,85 TL sürekli iş göremezlik zararının davalı Ege Sigorta A.Ş.'den tahsiline karar verilmiştir. Eldeki davada İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/37 Esas sayılı davasında verilen hüküm de gözetilerek (tahsilde tekerrüre yol açmayacak biçimde) hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,