Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2021/16753 K.2023/4550

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, davanın reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre destekten yoksun kalma tazminatı talebiyle açılan davada davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup, İlk Derece Mahkemesince açılan davanın kabulü ile 40.000,00 TL tazminatın davalı taraftan alınıp 1.886,59 TL'sinin davacı ...'a, 5.014,34 TL'sinin davacı ...'ya, 33.099,07 TL'sinin davacı ...'ya ödenmesine karar verildiği, karara karşı davalı tarafından istinaf isteminde bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile karar kaldırılarak davanın reddine kesin olmak üzere karar verildiği,

verilen bu karara karşı davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmış olup, davacılar aleyhine reddedilen miktarlar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır.